U plićaku

U plićaku prikazuje trenutak u kojem more dodiruje obalu — granicu između kretanja i mirovanja. Površina vode lagano je uznemirena, dok se ispod nje naziru teksture pijeska i sitnog kamenja.

Bijeli, gotovo kaligrafski potezi sugeriraju tragove morske struje i povlačenja valova, stvarajući dojam nečeg prolaznog, ali istovremeno duboko ukorijenjenog u prirodnom ritmu.

Kompozicija je uravnotežena između realnog i apstraktnog — prizor je prepoznatljiv, ali interpretacija ostaje otvorena i osobna.

Ova slika nastala je iz fascinacije onim tihim, često neprimijećenim trenucima uz more — kada se voda povlači i otkriva svoj skriveni svijet.

Proces je bio intuitivan i slojevit. Krenuo je od širokih kolorističkih ploha koje definiraju odnos mora i obale, a zatim se postupno razvijao kroz teksture i detalje. Poseban naglasak stavljen je na linijske intervencije koje sugeriraju kretanje vode — gotovo kao zapis energije koja ostaje iza vala.

Rad balansira između kontrole i spontanosti — između želje da se prizor zadrži i potrebe da ostane živ, promjenjiv i slobodan.